GROTE SCHOTEL, Longquan-oven, Ming-dynastie（1368–1644 n.Chr.）

Dit exquisite stuk is een grote schotel van celadon, vervaardigd in de Longquan-oven in de zuidelijke provincie Zhejiang tijdens de Ming-dynastie (1368–1644 n.Chr.). Het vat heeft een bijna ovale vorm, met een licht uitlopende rand en zacht oplopende wanden die een stabiele, brede silhouet creëren. De binnenkant is diep gegraveerd en soepel afgewerkt, met subtiele sporen van de pottenbakkersschijf die zichtbaar blijven. Het oppervlak toont de kenmerkende fijne craquelé van Longquan celadon onder de glazuur, samen met enkele kleine imperfecties als gevolg van het bakproces en de tand des tijds; deze compromitteren echter niet de integriteit van het stuk. Het dikke kleilichaam en de harmonieuze glazuur dragen bij aan een algeheel gevoel van stabiliteit.

De glazuur vertoont een basiskleur van asgroen, met een dikkere applicatie die een zachte, glanzende glans geeft. De binnenkant van de voetring blijft ongeglazuurd, waardoor de sporen van het bakproces duidelijk zichtbaar zijn, wat, samen met het lichtroodachtige kleilichaam, de typische technieken van de Ming-dynastie Longquan-oven vertelt. De buitenrand van de voetring is netjes gedefinieerd, wat zorgt voor een stabiele basis die praktische bruikbaarheid weerspiegelt.

In tegenstelling tot de officiële gebruiksvoorwerpen die voor het hof werden geproduceerd tijdens de Noordelijke en Zuidelijke Song-periodes, nam de Longquan-oven van de Ming-dynastie steeds meer een volksaard aan, met de focus op de productie van grote, eenvoudige alledaagse vaten. Deze schotel, vrij van decoratie of inscripties, benadrukt de vorm en de glazuur zelf, wat suggereert dat het voor een breed scala aan toepassingen kan worden gebruikt, zoals serveerschalen, tafelgerei of rituele vaten. De imposante aanwezigheid en de beknopte maar perfecte structuur getuigen stilletjes van de rijpheid van de volkskeramiek uit de Ming-dynastie.

Longquan celadon is in Japan gekoesterd onder verschillende namen, zoals "Kinuta celadon," "Tenryuji celadon," "Shichikan celadon," "Ryusei," en "Longsen." Onder deze namen is het celadon dat tijdens de Ming-dynastie werd geproduceerd bijzonder bekend als "Shichikan celadon," dat zeer gewaardeerd wordt door theepartners vanaf de vroege Edo-periode. De term "Shichikan" verwees oorspronkelijk naar de zeven officiële ovens die porselein produceerden tijdens de Song-dynastie, maar in Japan is het ook toegepast op het Longquan celadon uit het midden tot het late Ming-dynastie dat door generaties heen is doorgegeven. Grote, dikke celadon schotels zoals deze zijn vaak verschenen in verslagen van theebijeenkomsten van de Momoyama tot de vroege Edo-periodes.