STANDBEELD VAN EEN BATEREN（CHRISTELIJKE MISSIONARIS）, Azuchi-Momoyama-periode（1573–1603 n.Chr.）

Dit stuk is een houten standbeeld van een Bateren (Christelijke Missionaris) gemaakt tijdens de Azuchi-Momoyama-periode (1573–1603 n.Chr.). Met een hoogte van 43,5 cm en een gewicht van ongeveer 1,6 kg straalt het standbeeld, hoewel klein, een waardige aanwezigheid uit, met zachte tinten rood en geel die nog vaag zichtbaar zijn. In gebieden waar de verf is versleten, onthult het blote hout zich subtiel, en vertelt het stilletjes het verhaal van meer dan vier eeuwen.

De basis van het standbeeld draagt de inscriptie "Nagaoka opgegraven," wat de oorsprong aangeeft. Nagaoka bloeide tijdens de Edo-periode als een cruciaal knooppunt op de Noordelijke Weg, een plaats waar geloof en handel elkaar kruisten. De geschiedenis van verborgen christenen was niet beperkt tot Kyushu; het bloeide inderdaad ook in deze noordelijke regio's.

De term "Bateren" is afgeleid van het Portugese woord "Padre" (vader), en de zwarte gewaden, de gedrapeerde cape en de witte kraag die door dit standbeeld worden gedragen, roepen het beeld op van een jezuïetpriester. De iets neergeslagen blik en het gebaar van één hand die zachtjes is geheven, stralen een spirituele waardigheid uit, alsof ze zegeningen geven en de gelovigen begeleiden. De uitdrukking, die zowel strengheid als medeleven belichaamt, lijkt de gevoelens van missionarissen te communiceren die de zeeën overstaken, met het geloof van een ver land.

Sinds de komst van Francis Xavier in het midden van de 16e eeuw verspreidde het christendom zich snel naast de Nanban-cultuur. Onder de bescherming van Nobunaga werden kerken en seminaries door het hele land opgericht, en werden technieken van schilderkunst en beeldhouwkunst geïntroduceerd. Echter, de situatie veranderde drastisch met het edict van Toyotomi Hideyoshi dat de Bateren verdreef. De vervolging nam toe, en de ooit openlijk tentoongestelde Bateren-standbeelden werden verborgen voor het publiek, en werden objecten van geheime devotie.

De C-vormige houding van dit standbeeld, met het lichaam iets gedraaid, is waarschijnlijk geïnspireerd door Europese prenten. Toch bezit deze beweging een zekere bescheidenheid, die naadloos opgaat in de traditie van de Japanse houtsnijkunst. De wisselwerking tussen westerse chiaroscuro-technieken en de platte decoratieve stijl die kenmerkend is voor Japan weerspiegelt de culturele botsingen en fusies die deze natie heeft ervaren.