KLEINE GEDEUKTE POT, Bizen, Azuchi-Momoyama–Edo-periode（1573–1867 n.Chr.）

Dit stuk is een kleine pot vervaardigd in Bizen tijdens de Azuchi-Momoyama tot Edo-periode (1573–1867 n.Chr.). De klei die in Bizen-aardewerk wordt gebruikt, is voornamelijk onderverdeeld in twee types: "tando" (veld-klei) en "sando" (berg-klei). Dit specifieke werk maakt gebruik van berg-klei, die in vergelijking met veld-klei een grovere textuur en een hoger ijzergehalte heeft. Hierdoor produceert het een rijk spectrum aan kleuren variërend van roestbruin tot diep paarszwart wanneer het gebakken wordt, wat een rustieke charme belichaamt.

Bovendien toont deze pot de interactie van vuur en as, wat een uniek landschap op het oppervlak creëert. Een subtiel "goma" (sesam) patroon verschijnt waar as in de klei is samengesmolten, terwijl de algehele vorm een natuurlijke golfbeweging vertoont. De romp loopt van de schouders naar de basis taps toe, en hoewel de rand iets omhoog komt, is deze subtiel vervormd door de hitte van de oven en het contact met andere vaatwerk. Deze imperfectie straalt een gevoel van leven uit, wat de aantrekkingskracht van Bizen-aardewerk weerspiegelt dat de principes van de natuur omarmt, waardoor het een ware belichaming van organische vorm is.

Bizen-aardewerk, bekend om zijn duurzaamheid als functioneel object, is diep geworteld in het dagelijks leven. Tegelijkertijd zijn de toevallige effecten van het bakken, waaronder de unieke texturen en vervormingen, gewaardeerd om hun esthetische waarde. In het bijzonder onthult dit stuk, gemaakt van berg-klei, de rauwheid en kracht van de aarde zelf, en biedt het een tastbare sensatie die aangenaam ruw aanvoelt. De rustieke aanwezigheid wordt verder versterkt wanneer het wordt gebruikt om wilde bloemen tentoon te stellen, wat prachtig aansluit bij hun natuurlijke schoonheid.