OUDE POT, Tamba, Edo-periode（1603–1867 n.Chr.）

Een Tamba-pot uit het midden van de Edo-periode.

Deze pot is ongeveer 28cm breed en 26cm hoog, met een ronde, bolle buik en een korte, opstaande rand. Door zijn proporties — niet te groot, niet te klein — is hij gemakkelijk op de vloer, op een plank of bij een entree te plaatsen, en straalt hij de onmiskenbare aanwezigheid van antiek aardewerk uit.

Een deel van de rand heeft een inkeping, blijkbaar bedoeld om een pollepel aan te hangen. Dit detail, dat soms voorkomt bij Old Shigaraki-potten, moet niet worden opgevat als louter schade, maar als aanwijzing van het gebruik van de pot bij het hanteren van water of andere vloeistoffen. Aan de tegenoverliggende zijde van de rand bevindt zich een grote afslag; ook die is onderdeel van het visuele karakter van deze pot.

Over het lichaam is in de oven gevormde natuurlijke asglazuur zwaar neergeslagen, waardoor zich complexe lagen hebben gevormd van witte, vloeiende as, donkerbruine brandvlekken en een roodachtige kleioppervlakte. Tamba-aardewerk behoort tot de zes oude Japanse pottenbakkerijen en heeft lange tijd voornamelijk alledaagse gebruiksvoorwerpen geproduceerd, zoals kruiken, potten en vijzels. Naarmate as zich in de oven afzette en de wisselwerking tussen klei en vuur natuurlijke glazuren opleverde, zijn vele opmerkelijke werken ontstaan. Dit object is geen formeel ongeschonden, verfijnde kruik, maar de witte vloei aan de voorzijde is krachtig en maakt helder de werking van vuur en as zichtbaar. Beschadigingen aan de rand, talrijke ovenlittekens en slijtageplekken in het lichaam zijn ongerepareerd en ongemoeid gelaten. Er is hier een aanwezigheid eigen aan een gebruiksvoorwerp dat door gebruik als werktuig is afgesleten — die zijn gebreken niet afkeurt, maar juist een onderscheidende schoonheid onthult, verschillend van die van een gaaf exemplaar.

Deze pot vertoont talrijke gebruikssporen en nodigt desalniettemin uit tot bloemen. Wanneer takken of wilde bloemen er losjes in worden geplaatst, omarmen de afgebroken randen en de robuuste vlakken van de natuurlijke glazuur de bloemen en onthullen een niet-overdreven verfijnde schoonheid. In plaats van als een keurig, ongerept exemplaar te worden beschouwd, verdient dit antieke keramiek waardering voor de tijd die het belichaamt.

Door de ouderdom vertoont de rand inkepingen waarvan men veronderstelt dat ze zijn ontstaan door een pollepel en een grote afslag; het lichaam van de pot toont slijtage, ovensporen, plekken waar het natuurlijke glazuur is afgebladderd, ijzerverkleuringen en aangekoekte afzettingen. Hoewel er talrijke sporen en gebruikstekens aanwezig zijn, tasten deze de algehele vorm van de pot niet wezenlijk aan, en de pot behoudt het diep expressieve karakter van een oude Tamba-pot.