FLES, Buncheong-aardewerk met sgraffito lotusbloemmotief, met houten kist, Joseon-dynastie（1392–1897 n.Chr.）
Exclusief btw. Invoerrechten kunnen van toepassing zijn. Verzendkosten worden berekend bij het afrekenen.
In sommige gevallen kunnen wij echter na beoordeling van de omstandigheden individueel reageren.
Neem voor meer informatie contact met ons op.
Verzending naar het Verenigd Koninkrijk en Zwitserland blijft beschikbaar.
Een fles uit het vroege Joseon-tijdperk, uitgevoerd in buncheong-aardewerk en versierd met een sgraffito lotusbloemmotief.
Onder de buncheong-werkstukken uit de 15e eeuw is dit een voorbeeld met een uitgesproken porseleinachtige kwaliteit. In de Koreaanse vakliteratuur worden dergelijke stukken soms omschreven als porseleinachtige buncheong. Hoewel vervaardigd als buncheong heeft het een helder oppervlak dat neigt naar wit porselein en, in tegenstelling tot de uitgesproken aardse kwaliteit die kenmerkend is voor gewoon buncheong, straalt het een strakke, ingetogen stilte uit.
Het object neemt de vorm van een fles aan, oplopend van een zacht bolle buik naar een slanke, verlengde hals. Tegenover de volle buik staat de hals keurig taps toelopend, en de rand is licht naar buiten gekeerd, wat een rustig, evenwichtig silhouet oplevert. Het glazuur is bleekwit met een blauwachtige gloed en is bedekt met een fijne, over het gehele oppervlak aanwezige craquelé; bij lichtinval onthult het een koele schoonheid die aan celadon doet denken.
Het lichaam is ruim rondom omgeven door lotusmotieven. De contouren van het motief zijn in sgraffito weggeschraapt, en het contrast tussen de wit gehouden bloembladeren en het blauwgroene fond laat de lotus zich ingetogen doen gelden. De lijnen zijn weids, en de overlappende bloembladeren tonen geen stijfheid; de gedurfdheid die kenmerkend is voor het poederblauwe aardewerk uit het vroege Joseon gaat samen met de serene helderheid van het witte, porseleinachtige oppervlak.
Bandvormige compartimenten zijn gerangschikt van de schouder tot de hals, daarboven omsluit een vlamvormig motief de vorm. Ter aanvulling op het lotusmotief op het lichaam is de compositie uitgewerkt met aandacht voor de kleinste details, waardoor het geheel een beheerste spanning krijgt.
Het ornament ontvouwt zich ruim, maar het palet blijft sober; in plaats van praal treedt een beheerste, waardige sfeer naar voren. De vrije decoratieve kwaliteit van buncheong en het verfijnde, bijna-witte oppervlak dat vooruitloopt op wit porselein komen in één voorwerp samen en illustreren treffend de aantrekkingskracht van vroege Joseon-keramiek.
Langs de rand is glazuurverlies zichtbaar. Rond de voetring bevinden zich aanhechtende grondafzettingen en plekken met glazuurverlies; de bodem vertoont een verouderde patina die overeenstemt met langdurig gebruik. De vorm van het object, de glazuurtint en de decoratie met sgraffito zijn goed bewaard gebleven, en onder buncheong-aardewerk toont dit exemplaar een bijzonder zuiver karakter. Een houten kist is bijgevoegd.
In de catalogus van het Yamaguchi Prefectural Hagi Museum en het Uragami Memorial Museum, De blik van verzamelaar 浦上敏朗 — Tentoonstelling van museumstukken uit de collectie, ter gelegenheid van de opening 1: Chinese en Koreaanse keramiek, nr. 156, wordt een buncheong-fles met een sgraffito-lotusmotief afgebeeld die qua hand bijna identiek is aan het hier besproken stuk. De compositie — grote lotusbloemen die het lichaam omringen, met paneelmotieven en vlamvormige motieven van schouder tot hals — en de blauwachtige, witporseleinen kwaliteit van het oppervlak komen nauw overeen, zodat het huidige werk tot dezelfde groep gerekend kan worden. Hoewel met een ander onderwerp, vertoont een buncheong-fles met een lotus-en-vismotief in de collectie van het Nationaal Museum van Korea een vergelijkbare vorm, wat aantoont dat dit type fles een belangrijke plaats innam binnen het buncheong-aardewerk van de 15e eeuw. Het hier besproken werk is van museale kwaliteit en bezit zowel sterke esthetische aantrekkingskracht als belangrijke documentaire waarde.
Er zijn veel productfoto’s beschikbaar. Controleer de details en staat. Neem gerust contact met ons op bij vragen.
De esthetiek van deze periode gaf geen prioriteit aan uiterlijke pracht of technische verfijning, maar aan vormen en uitdrukkingen die op stille wijze het innerlijke van de mens ondersteunden. Voorwerpen en meubels waren niet slechts gebruiksvoorwerpen, maar eerder een soort dōjō — plekken van geestelijke oefening waar het dagelijks handelen en de gemoedstoestand in balans gebracht werden. Een eenvoudige pot in het studeervertrek van een geleerde, een sobere tafel of een ongeornamenteerde penseelhouder waren niet alleen objecten van observatie, maar spiegels van houding en gedachten.
Het is dan ook geen toeval dat de ambachtelijke voorwerpen uit de Joseon-periode een “terughoudende aanwezigheid” uitstralen. Ze zijn niet bedoeld om te imponeren, maar om samen met de geest van de mens te ademen, hem stilzwijgend te begeleiden en te centreren.
In het geval van wit porselein bijvoorbeeld, werden “onbedoelde verschijnselen” — zoals subtiele glazuurlopen, trillingen in de klei of kleine asymmetrieën in de vorm — geaccepteerd zoals ze waren. Hierin weerspiegelt zich een open en ruimhartige geest, die haaks staat op het moderne schoonheidsideaal van perfectie en uniformiteit. Deze houding stelt de grenzen ter discussie tussen natuur en kunstmatigheid, schoonheid en onvolmaaktheid, object en geest. Het was niet slechts een manier van maken, maar een uitdrukking van een tijdgeest.
De schoonheid van Joseon is, als men het zo mag zeggen, geen “schoonheid van vertoon”, maar een “schoonheid van resonantie”. Niet de aantrekkelijkheid van het object zelf staat centraal, maar het vermogen van het object om een moment van zelfreflectie op te roepen — een uitnodiging om na te denken over hoe men zou moeten leven en zijn. Daarom moet het object niet te veel spreken; het moet stilte, leegte en tussenruimte in zich dragen. Deze denkwijze lijkt diepgeworteld in de essentie van het Joseon-ambacht.
Deze waarden staken uiteindelijk de zee over en vonden een diepe worteling in Japan. Binnen de wereld van het chanoyu (de Weg van de Thee) werden wit porselein en buncheong-keramiek uit Joseon al in de late Momoyama-periode gebruikt. Hun sobere en stille karakter bood een alternatief voor de plechtige pracht van Chinese importwaren. De esthetiek van “luisteren naar wat niet wordt gezegd” in de theecultuur resoneerde met de stilte en onvolmaaktheid van Joseon-objecten en voedde een blik die tot uiting kwam in de geest van wabi-sabi.
In de moderne tijd ontdekten denkers van de Mingei-beweging zoals Yanagi Sōetsu en Kawai Kanjirō in de ambachten van Joseon “een kracht die de mens zuivert” en “een manier van leven zoals die zou moeten zijn.” In een tijd waarin ambacht in de vergetelheid dreigde te raken, werden deze objecten niet louter als antiek gezien, maar als manifestaties van een levenshouding — met diepe waardering en empathie omarmd.
Wanneer ik vandaag de dag een ambachtelijk object uit de Joseon-periode tegenkom, word ik opnieuw geraakt door zijn stilte. Daarin leeft de geest voort van een tijd die vroeg hoe de mens zou moeten leven en zijn — en die stille stem klinkt nog altijd helder en onverminderd door.
Opties kiezen
Exclusief btw. Invoerrechten kunnen van toepassing zijn. Verzendkosten worden berekend bij het afrekenen.
Taal wijzigen
