MOON JAR, Wit porselein, Joseon-dynastie（1392–1897 n.Chr.）
Exclusief btw. Invoerrechten kunnen van toepassing zijn. Verzendkosten worden berekend bij het afrekenen.
In sommige gevallen kunnen wij echter na beoordeling van de omstandigheden individueel reageren.
Neem voor meer informatie contact met ons op.
Verzending naar het Verenigd Koninkrijk en Zwitserland blijft beschikbaar.
Dit is een witte porseleinen moon jar (Dalhangari) gemaakt tijdens de Joseon-dynastie. Getrouw aan zijn naam heeft het een ronde vorm die doet denken aan een volle maan en wordt het ook wel een lantaarnpot genoemd. Dit stuk weerspiegelt de Confucianistische waarden die tijdens de Joseon-periode gangbaar waren, gekenmerkt door minimale decoratie die de pure schoonheid van het witte porselein accentueert.
De zachte, ronde lijnen geven een serene indruk, met een aanzienlijke aanwezigheid terwijl het naadloos opgaat in zijn omgeving. De diverse tinten wit die de pot omhullen—variërend van melkachtig wit tot blauwachtig wit, en af en toe grijsachtig wit—tonen subtiele nuances die geleidelijk in de loop van de tijd evolueren, wat bijdraagt aan zijn aantrekkingskracht.
Dit stuk vertoont een enkele reparatie voor waterretentie aan de binnenkant, samen met enkele snijmarkeringen en vlekken op de voet, maar het verkeert nog steeds in goede staat voor een pot uit de Joseon-periode. Met een compacte hoogte van 38 cm is het goed geschikt voor tentoonstelling in een theeceremonie-alcove, en zijn solide vorm brengt een gevoel van rust in de ruimte. Hoewel er enkele slijtageplekken langs de rand van de voet zijn, is de algehele constructie opmerkelijk stevig. De onversierde schoonheid, vrij van afhankelijkheid van decoratie, roept een stille bewondering op.
Er zijn veel productfoto’s beschikbaar. Controleer de details en staat. Neem gerust contact met ons op bij vragen.
De esthetiek van deze periode gaf geen prioriteit aan uiterlijke pracht of technische verfijning, maar aan vormen en uitdrukkingen die op stille wijze het innerlijke van de mens ondersteunden. Voorwerpen en meubels waren niet slechts gebruiksvoorwerpen, maar eerder een soort dōjō — plekken van geestelijke oefening waar het dagelijks handelen en de gemoedstoestand in balans gebracht werden. Een eenvoudige pot in het studeervertrek van een geleerde, een sobere tafel of een ongeornamenteerde penseelhouder waren niet alleen objecten van observatie, maar spiegels van houding en gedachten.
Het is dan ook geen toeval dat de ambachtelijke voorwerpen uit de Joseon-periode een “terughoudende aanwezigheid” uitstralen. Ze zijn niet bedoeld om te imponeren, maar om samen met de geest van de mens te ademen, hem stilzwijgend te begeleiden en te centreren.
In het geval van wit porselein bijvoorbeeld, werden “onbedoelde verschijnselen” — zoals subtiele glazuurlopen, trillingen in de klei of kleine asymmetrieën in de vorm — geaccepteerd zoals ze waren. Hierin weerspiegelt zich een open en ruimhartige geest, die haaks staat op het moderne schoonheidsideaal van perfectie en uniformiteit. Deze houding stelt de grenzen ter discussie tussen natuur en kunstmatigheid, schoonheid en onvolmaaktheid, object en geest. Het was niet slechts een manier van maken, maar een uitdrukking van een tijdgeest.
De schoonheid van Joseon is, als men het zo mag zeggen, geen “schoonheid van vertoon”, maar een “schoonheid van resonantie”. Niet de aantrekkelijkheid van het object zelf staat centraal, maar het vermogen van het object om een moment van zelfreflectie op te roepen — een uitnodiging om na te denken over hoe men zou moeten leven en zijn. Daarom moet het object niet te veel spreken; het moet stilte, leegte en tussenruimte in zich dragen. Deze denkwijze lijkt diepgeworteld in de essentie van het Joseon-ambacht.
Deze waarden staken uiteindelijk de zee over en vonden een diepe worteling in Japan. Binnen de wereld van het chanoyu (de Weg van de Thee) werden wit porselein en buncheong-keramiek uit Joseon al in de late Momoyama-periode gebruikt. Hun sobere en stille karakter bood een alternatief voor de plechtige pracht van Chinese importwaren. De esthetiek van “luisteren naar wat niet wordt gezegd” in de theecultuur resoneerde met de stilte en onvolmaaktheid van Joseon-objecten en voedde een blik die tot uiting kwam in de geest van wabi-sabi.
In de moderne tijd ontdekten denkers van de Mingei-beweging zoals Yanagi Sōetsu en Kawai Kanjirō in de ambachten van Joseon “een kracht die de mens zuivert” en “een manier van leven zoals die zou moeten zijn.” In een tijd waarin ambacht in de vergetelheid dreigde te raken, werden deze objecten niet louter als antiek gezien, maar als manifestaties van een levenshouding — met diepe waardering en empathie omarmd.
Wanneer ik vandaag de dag een ambachtelijk object uit de Joseon-periode tegenkom, word ik opnieuw geraakt door zijn stilte. Daarin leeft de geest voort van een tijd die vroeg hoe de mens zou moeten leven en zijn — en die stille stem klinkt nog altijd helder en onverminderd door.
Opties kiezen
Exclusief btw. Invoerrechten kunnen van toepassing zijn. Verzendkosten worden berekend bij het afrekenen.
Taal wijzigen
