BOLVORMIGE POT, Wit porselein, met houten kist, Joseon-dynastie（1392–1897 n.Chr.）
Exclusief btw. Invoerrechten kunnen van toepassing zijn. Verzendkosten worden berekend bij het afrekenen.
In sommige gevallen kunnen wij echter na beoordeling van de omstandigheden individueel reageren.
Neem voor meer informatie contact met ons op.
Verzending naar het Verenigd Koninkrijk en Zwitserland blijft beschikbaar.
Dit stuk is een bolvormige pot vervaardigd uit wit porselein tijdens de vroege Joseon-periode, specifiek in de eerste helft van de 15e eeuw. De romp is zacht afgerond en lichtjes bol, en loopt bescheiden toe naar de opening. In plaats van spanning in zijn vorm over te brengen, belichaamt het een gevoel van adem binnen zijn harmonieuze verhoudingen, die de contouren van het vat zachtjes omhult met een aura die lijkt te expanderen zonder aanraking.
De witte glazuur is dik aangebracht en presenteert een zachte tint die een subtiele blauwachtige ondertoon bevat binnen zijn melkachtige witte oppervlak. De basis onthult brandmerken waar de glazuur opzettelijk is vermeden, wat bevestigt dat het is geproduceerd met de techniek van "noborigama" of opwaartse ovenbrand.
Vroeg Joseon wit porselein, hoewel beïnvloed door de technische vooruitgangen van de Yuan- en Ming-dynastieën, maakte de overgang van louter stilistische imitatie naar de belichaming van een diepere geest. Deze periode markeert de opkomst van een duidelijk Koreaanse ethische perspectief, met name de Confuciaanse idealen van gematigdheid en fatsoen, die begonnen te manifesteren in de rustige vormen van keramische objecten. Een eenvoudige witte porseleinen pot zoals deze kan worden gezien als een kristallisatie van die geest, die louter nut overstijgt om de essentie van een "symbolisch vat" te belichamen.
In die tijd vestigde de Joseon-dynastie het Confucianisme als de staatsideologie, en streefde naar het inprenten van een systeem van introspectie, zelfdiscipline en fatsoen als fundamentele maatschappelijke principes. Onder de geleerden werden objecten beschouwd als hulpmiddelen voor persoonlijke ontwikkeling, en er was een wijdverspreide esthetische waardering voor eenvoud, waarbij deugd werd gevonden in onversierde vormen. Door overmatige techniek en versiering te verwerpen, werden deze vaten ruimtes voor introspectie, waarbij potten zoals deze stilletjes reageren op de wisselwerking van licht en schaduw in studeerkamers of serene ruimtes.
Vervuld van binnen maar onuitgesproken naar buiten—de vorm van de bolvormige pot omarmt zelfs de toevallige imperfecties zoals vlekken, vervormingen en de ongelijkheid van de glazuur, wat een geest weerspiegelt die in overeenstemming is met de natuur. Opmerkelijk zijn de vage vlekken die stilletjes uit de diepten van de glazuur naar voren komen als sporen van de lange passage van tijd die het vat heeft geabsorbeerd en geïnternaliseerd, wat suggereert dat de pot zelf herinneringen herbergt. Binnen de vermijding van perfectie in zijn vorm ligt een diepgaande evenwichtigheid—misschien is dit waar de essentie van Joseon wit porselein, dat Yanagi Soetsu "vaten die de menselijke geest zuiveren" noemde, werkelijk resideert.
Zelfs na 500 jaar spreekt deze witte porseleinen pot zachtjes zonder zijn stem te verheffen, en straalt een subtiele aanwezigheid uit die zich zachtjes nestelt binnen de innerlijke wereld van de kijker. Dit vat, gevoed door de wisselwerking van intentie en toeval, de herinneringen van tijd en vuur, staat nu voor ons als een stille filosofie die louter materieel zijn overstijgt.
Er zijn veel productfoto’s beschikbaar. Controleer de details en staat. Neem gerust contact met ons op bij vragen.
De esthetiek van deze periode gaf geen prioriteit aan uiterlijke pracht of technische verfijning, maar aan vormen en uitdrukkingen die op stille wijze het innerlijke van de mens ondersteunden. Voorwerpen en meubels waren niet slechts gebruiksvoorwerpen, maar eerder een soort dōjō — plekken van geestelijke oefening waar het dagelijks handelen en de gemoedstoestand in balans gebracht werden. Een eenvoudige pot in het studeervertrek van een geleerde, een sobere tafel of een ongeornamenteerde penseelhouder waren niet alleen objecten van observatie, maar spiegels van houding en gedachten.
Het is dan ook geen toeval dat de ambachtelijke voorwerpen uit de Joseon-periode een “terughoudende aanwezigheid” uitstralen. Ze zijn niet bedoeld om te imponeren, maar om samen met de geest van de mens te ademen, hem stilzwijgend te begeleiden en te centreren.
In het geval van wit porselein bijvoorbeeld, werden “onbedoelde verschijnselen” — zoals subtiele glazuurlopen, trillingen in de klei of kleine asymmetrieën in de vorm — geaccepteerd zoals ze waren. Hierin weerspiegelt zich een open en ruimhartige geest, die haaks staat op het moderne schoonheidsideaal van perfectie en uniformiteit. Deze houding stelt de grenzen ter discussie tussen natuur en kunstmatigheid, schoonheid en onvolmaaktheid, object en geest. Het was niet slechts een manier van maken, maar een uitdrukking van een tijdgeest.
De schoonheid van Joseon is, als men het zo mag zeggen, geen “schoonheid van vertoon”, maar een “schoonheid van resonantie”. Niet de aantrekkelijkheid van het object zelf staat centraal, maar het vermogen van het object om een moment van zelfreflectie op te roepen — een uitnodiging om na te denken over hoe men zou moeten leven en zijn. Daarom moet het object niet te veel spreken; het moet stilte, leegte en tussenruimte in zich dragen. Deze denkwijze lijkt diepgeworteld in de essentie van het Joseon-ambacht.
Deze waarden staken uiteindelijk de zee over en vonden een diepe worteling in Japan. Binnen de wereld van het chanoyu (de Weg van de Thee) werden wit porselein en buncheong-keramiek uit Joseon al in de late Momoyama-periode gebruikt. Hun sobere en stille karakter bood een alternatief voor de plechtige pracht van Chinese importwaren. De esthetiek van “luisteren naar wat niet wordt gezegd” in de theecultuur resoneerde met de stilte en onvolmaaktheid van Joseon-objecten en voedde een blik die tot uiting kwam in de geest van wabi-sabi.
In de moderne tijd ontdekten denkers van de Mingei-beweging zoals Yanagi Sōetsu en Kawai Kanjirō in de ambachten van Joseon “een kracht die de mens zuivert” en “een manier van leven zoals die zou moeten zijn.” In een tijd waarin ambacht in de vergetelheid dreigde te raken, werden deze objecten niet louter als antiek gezien, maar als manifestaties van een levenshouding — met diepe waardering en empathie omarmd.
Wanneer ik vandaag de dag een ambachtelijk object uit de Joseon-periode tegenkom, word ik opnieuw geraakt door zijn stilte. Daarin leeft de geest voort van een tijd die vroeg hoe de mens zou moeten leven en zijn — en die stille stem klinkt nog altijd helder en onverminderd door.
Opties kiezen
Exclusief btw. Invoerrechten kunnen van toepassing zijn. Verzendkosten worden berekend bij het afrekenen.
Taal wijzigen
