GROTE STROOIEN POT, Via Luzon ingevoerd, gevlochten, Azuchi-Momoyama–Edo-periode (1573–1867 n.Chr.)

Een grote, uit Luzon geïmporteerde pot, gevlochten van stro. Dikke bundels plantvezel worden in lagen aangebracht en gevlochten tot de vorm van een pot, waarbij tijdens het weven koorden verticaal worden doorgevoerd. Het lichaam zet zich breed uit en vernauwt zich vanaf de schouder naar een korte hals; hoogte 42cm, breedte 39cm, wat het een substantiële verschijning geeft.

Het oppervlak is door ouderdom donkerbruin geworden, en waar het is afgesleten komen roodbruine vezels tevoorschijn. Het vlechtwerk is niet overal gelijkmatig; de dikte van de afzonderlijke strengen en de tussenruimtes van het vlechtwerk variëren, een eigenschap die in harmonie is met de breed afgeronde vorm van de pot. De rand is van hetzelfde materiaal vervaardigd en bij nadere inspectie blijven de windingen van het koord en de overlappende vezels duidelijk bewaard.

Luzon stond in het vroegmoderne Japan bekend als toegangspunt voor goederen uit het zuiden, en in de theewereld werden Luzon-potten en Luzon-manden vooral hoog gewaardeerd. Ook dit object is overgeleverd als een gevlochten voorwerp dat uit de zuidelijke streken werd ingevoerd. Hoewel het vervaardigd is uit materialen die wezenlijk verschillen van keramiek of houtwerk, geeft de potachtige vorm het een gewichtige, beheerste aanwezigheid.

Een antiek gevlochten vat van dit formaat leent zich om direct op de vloer te plaatsen en sluit op natuurlijke wijze aan bij meubels en oud keramiek. Het is ook passend om een bamboebuis in de mond te plaatsen en het als bloemenvat te gebruiken voor grote takken of wilde bloemen. Groen bladwerk komt prachtig tot zijn recht tegen het donkere, vezelige oppervlak.

Er zijn tekenen van ouderdom: slijtage, rafeling en gebroken vezels, en onregelmatigheden in het weefwerk. De ruim afgeronde buik is goed bewaard gebleven, en deze grote strooien pot vertoont de diepe kleur en textuur die kenmerkend zijn voor oud stroweefwerk.