KLEINE BEKER, Iriserend groen geglazuurd, Han-dynastie（206 v.Chr.–220 n.Chr.）

Tijdens de Han-dynastie werden talrijke groen geglazuurde keramische voorwerpen met loodglazuur vervaardigd en in uiteenlopende vormen gebracht, zowel als grafgiften als alledaagse gebruiksvoorwerpen. Na verloop van tijd kan de groene glazuur verweren, waarbij zich een zilverachtige oppervlakteglans of een witachtige, poederige aanslag vormt. Deze kleine groen geglazuurde beker toont duidelijk dergelijke ouderdomsverschijnselen.

De vorm is die van een kleine beker: de rand spreidt zich naar buiten, terwijl het lichaam vanaf de schouder naar een verhoogde voet toe taps toeloopt. Hoewel klein genoeg om in de handpalm te passen, behoudt hij de rustieke vitaliteit die kenmerkend is voor oud aardewerk.

Aan de buitenzijde blijft het groene glazuur in gevlekte partijen bewaard, en op sommige plaatsen is een subtiele, zilverachtige glans waarneembaar. Waar het glazuur is afgebrokkeld, komt het roodachtige lichaam tevoorschijn; de vermenging van groene, witte en aardse tinten geeft het keramisch voorwerp het karakteristieke uiterlijk van een opgegraven vondst.

Bescheiden van formaat voor praktisch gebruik als sakebeker, maar functioneert het desalniettemin goed als vitrinebeker, klein wierookvat of ornament op een plank. In combinatie met Joseon-voorwerpen of ander antiek keramiek komt de ingetogen aanwezigheid van oud aardewerk des te sterker tot uiting.

Er is algemeen glazuurverlies, verzilving, blootliggende klei en oppervlakdegradatie door verwering. Houd er rekening mee dat het om de staat van een oud opgegraven keramiekobject gaat en waardeer deze kenmerken als onderdeel van zijn uiterlijk.