LI, Roodgebakken, met houten kist, Shaanxi-Longshan-cultuur（2500–2000 v.Chr.）

Een roodgebakken driepoot-li, toegeschreven aan de Shaanxi-Longshancultuur.

De li is een kookvat dat in China van het Neolithicum tot in de Bronstijd werd gebruikt, en dat zich onderscheidt door drie zakvormige poten. De vorm was ontworpen om efficiënt warmte van een vuur op te nemen, en het werd een van de belangrijke vroege prototypes van de oude Chinese vaattypen die werden voortgezet in latere bronzen voorwerpen.

Dit exemplaar is een roodgebakken li met een licht naar buiten gekeerde rand, een afgerond lichaam en drie zakvormige uitstekende poten. Het oppervlak is overal bedekt met fijne, verticale koordgemarkeerde strijksporen, en de licht roodbruinige klei is bedekt met witte grondafzettingen die duiden op een lange periode van begraving. Hoewel het ontbreekt aan rijke versiering, toont de massaopbouw bij de overgang van het lichaam naar de poten een sterke sculpturale aanwezigheid die kenmerkend is voor antieke keramiek.

De staat van bewaring is uitzonderlijk goed; de romp van de li vertoont geen belangrijke ontbrekingen of opvallende restauraties. Voor een keramiek van enkele duizenden jaren oud kan het als vrijwel intact worden beschouwd — een uitstekende staat van bewaring. De vorm, van de rand via de romp tot de drie poten, is goed bewaard gebleven, waardoor het zowel als archeologisch object als sculpturaal voorwerp indrukwekkend is.

Een houten kist is bijgevoegd. Op de onderzijde van de kist bevindt zich een herkomstnotitie van een oude kunsthandel die, volgens de traditie van de voormalige collectie, noteert "Neolithicum; gevonden in Korea." Op grond van de vorm van het vat, de klei en de wijze van vervaardiging wordt het echter het meest vanzelfsprekend beschouwd als een typisch driepoot-li van de Shaanxi-Longshan-cultuur, en ROCANIIRU presenteert het als een roodgebakken driepoot-li van die cultuur. De onderste lat van de kist is beschadigd.

De keramiek van de Longshan-cultuur, die rond 2500–2000 v.Chr. floreerde in het bekken van de Gele Rivier in China, was utilitair maar bezat al een formele gevoeligheid die later rituele vaten en bronswerk zou beïnvloeden. Dit exemplaar behoudt zowel de praktische functie van een kookvat als de sobere, abstracte schoonheid van een oud artefact.

Als een oud opgegraven en overgeleverd object vertoont het oppervlak grondinslag, krassen, lichte beschadigingen en aangekoekte afzettingen. De kist heeft schade aan de onderste lat, maar het li-vaatwerk zelf verkeert in zeer goede staat.