POT, Ko-Bizen, Muromachi-periode (1336–1573 n.Chr.)

Een Ko‑Bizenpot met een korte, rechtopstaande mond, brede, uitstaande schouders en een lichaam dat in de onderste helft geleidelijk versmalt. De lage, stabiele vorm behoudt nog talrijke sterke sporen van het draaiwiel over het lichaam.

In Bizen werd gedurende de middeleeuwen in ruime hoeveelheden ongeglazuurd, hooggevuurd aardewerk vervaardigd, zoals kruiken en voorraadvaten. Doordat deze stukken zonder glazuur bij hoge temperaturen werden gestookt, komen de kleur van de klei en de effecten van vlam en as uit de oven rechtstreeks op het oppervlak tot uiting. Dit exemplaar heeft eveneens een eenvoudige, utilitaire vorm voor dagelijks gebruik en maakt duidelijk de variaties zichtbaar die door het stookproces zijn ontstaan.

Op het roodbruine kleioppervlak heeft zich as afgezet, en van de schouder tot het bovenste deel van de romp blijft een natuurlijke glazuurlaag bewaard in gevlekte partijen van geelgroen tot bruin. Een zwartbruin verschroeisel aan één zijde overlapt de wielgedraaide groeven rondom de romp, waardoor bij wisselende kijkhoeken verschillende indrukken ontstaan. Een merkteken op de schouder, beschouwd als het spoor van een verdwenen oor, draagt bij aan een robuuste, karakteristieke Ko-Bizen-uitstraling.

Vertoont leeftijdsgebonden slijtage, oppervlakteafzettingen en ovenmerken. Met een binnenvoering kan het ook als bloemenvaas dienen voor takken of seizoensgrassen en bloesems.