WIEROOKDOOSJE, Ko-Hagi, asgeglazuurd, met rolwerkpatroon, verborgen christen, gemerkt met een kruis, Edo-periode（1603–1867 n.Chr.）

Dit stuk is een antiek wierookdoosje, bekend als een Kōgō, vervaardigd in de Hagi-oven tijdens de Edo-periode. Met een diameter van ongeveer vijf centimeter en een hoogte van drie centimeter, heeft dit bescheiden doosje een opvallend reliëfontwerp van draaiende patronen op zowel het deksel als de body, omhuld door een zachte, asgeglazuurde oppervlakte die kenmerkend is voor Hagi-aardewerk. In het midden van het deksel bevindt zich een kruismotief, subtiel gegraveerd. De zachte patina die zich in de loop der jaren heeft ontwikkeld, geeft het stuk een gevoel van geschiedenis, dat stilletjes zijn langdurige rol als functioneel object weerspiegelt.

Hagi-aardewerk bloeide op naast de opkomst van de theeceremonie, en ontstond van de late Momoyama tot de vroege Edo-periode, beïnvloed door de technieken van Koreaanse pottenbakkers. Het staat bekend om zijn lichte imperfecties, zoals subtiele vervormingen, glazuuraccumulaties en de unieke craquelépatronen en roze tinten (bekend als "Gohon") die een onbedoelde schoonheid creëren. In dit wierookdoosje streelt het zachte, doorschijnende Hagi-glazuur het oppervlak van het vat, wat delicate variaties in de schaduwen van het draaiende ontwerp geeft. De fijne craquelélijnen die over het oppervlak lopen, evolueren zachtjes in de loop van de tijd en weerspiegelen het onderscheidende karakter van Hagi-aardewerk.

De regio Hagi bloeide als een kasteelstad onder het bewind van de Mōri-clan, terwijl archieven de aanwezigheid van verborgen christenen in het hele domein aangeven. Vooral langs de kust van de Nagato-provincie, waar Nanban-schepen ooit aanlegden, werd het christelijk geloof discreet overgedragen. Historische documenten onthullen dat er tijdens de periode van clanbestuur strikte maatregelen waren tegen de verbod op het christendom. Gedurende deze tijd verstopten de verborgen gelovigen symbolen van hun geloof in alledaagse voorwerpen en ambachten, en creëerden ze "verborgen motieven" als een middel om hun overtuigingen te behouden. Het kruismotief dat verborgen is in dit wierookdoosje kan worden begrepen als een getuigenis van geloof.

Terwijl ik dit kleine wierookdoosje vasthoud, kan ik me een rustig moment voorstellen in een zwak verlichte theekamer, waar het geloof stilletjes werd bevestigd zonder woorden. Binnen zijn serene aanwezigheid ligt een verhaal van de herinnering van het land en de verhalen van geloof.