GEPERFOREERD SCHIJFVORMIG OBJECT, Aardewerk, Zeevondst, Mitate（bloemsteker）, Jomon-periode（10000–300 v.Chr.）
Exclusief btw. Invoerrechten kunnen van toepassing zijn. Verzendkosten worden berekend bij het afrekenen.
In sommige gevallen kunnen wij echter na beoordeling van de omstandigheden individueel reageren.
Neem voor meer informatie contact met ons op.
Verzending naar het Verenigd Koninkrijk en Zwitserland blijft beschikbaar.
Dit aardewerken voorwerp, dat lijkt op een bloemenhouder, is afkomstig uit de zee en versierd met schelpenkorst.
Voorbeelden van dergelijk geperforeerd aardewerk zijn opgegraven in lagen uit de Jomon-periode.
De exacte functie ervan blijft onduidelijk en alle theorieën zijn puur speculatief.
Dit specifieke stuk, dat uit de zee is geborgen en waaraan schelpen zijn bevestigd, doet me vermoeden dat het mogelijk is gebruikt bij een vorm van visserij.
Gezien de vorm en grootte lijkt het zeer geschikt om te worden geïnterpreteerd als een bloemenhouder of kenzan.
Er zijn veel productfoto’s beschikbaar. Controleer de details en staat. Neem gerust contact met ons op bij vragen.
Jomon-aardewerk werd vervaardigd zonder gebruik van een draaischijf. In plaats daarvan werd de klei handmatig opgestapeld in rollen. Deze methode laat sporen achter in de vorm van diktes en subtiele oneffenheden op het oppervlak van het aardewerk, wat tot op de dag van vandaag de ruwe textuur van de klei voelbaar maakt. Door toevoeging van schelpen, vezels en mica werd het aardewerk bovendien beter bestand tegen het bakken bij relatief lage temperaturen van 600–900 °C.
In de vroege Jomon-periode (ca. 16.500–5.000 v.Chr.) waren diepe potten met een ronde bodem gangbaar. Deze vorm was ideaal voor koken en bewaren van voedsel – een praktische keuze. Naarmate de samenleving meer sedentair werd, evolueerden de vormen naar potten met een vlakke bodem die beter op de grond stonden.
De midden-Jomon-periode (ca. 3.500–2.500 v.Chr.) wordt beschouwd als de gouden eeuw van de Jomon-cultuur. Aardewerk met driedimensionale, complexe versieringen – zoals vlam- of kroonvormen – domineerde, en er ontstonden meer dan zeventig regionale stijlen. Deze potten functioneerden als symbolen van dorpsgemeenschappen, spiritualiteit en natuuraanbidding. Ook in dogū (aardewerken beeldjes) werd een sterk bewustzijn van vruchtbaarheid en gebed belichaamd.
In de late Jomon-periode (ca. 2.500–300 v.Chr.) kwam het alledaagse leven opnieuw centraal te staan. Potten met schenktuiten en dunne, plaatvormige dogū kwamen op, en veranderingen in nederzettingen en klimaat laten zich aflezen in het aardewerk. Deze transitie wijst op de overgang naar de Yayoi-maatschappij.
De ontwikkeling van Jomon-aardewerk door deze drie fasen toont een unieke cyclus: van “gebruiksgoed” naar objecten van “versiering en spiritualiteit”, om uiteindelijk weer terug te keren naar het “alledaagse leven”. Wanneer je een fragment van een pot vasthoudt en de geur van aarde opsnuift, komt een gelaalde dialoog tussen mens en natuur, seizoenen en herinnering tot leven. De nostalgie die dat oproept, is misschien wel het bewijs dat de levenslijn die gedurende meer dan tienduizend jaar op deze eilanden werd gesponnen, ook door ons heen blijft lopen. Jomon-aardewerk mag dan ook worden beschouwd als een groots historisch baken dat ons de weg wijst: waar komen we vandaan, en waar gaan we heen?
Opties kiezen
Exclusief btw. Invoerrechten kunnen van toepassing zijn. Verzendkosten worden berekend bij het afrekenen.
Taal wijzigen
