IJZEREN POLLEPEL, Indiaas antiek, Vroegmoderne tijd (16e–19e eeuw)

Een antieke ijzeren pollepel uit het 17e-eeuwse India.

Een oude pollepel met een diepe, ronde kom, een lange ijzeren steel en een cirkelvormige ophangring. De steel is met de hamer afgeplat, en de gesmede aansluiting met de kom vertoont nog steeds zichtbare smeedmerken. Het oppervlak toont een combinatie van roodachtige roest en zwart, door vuur donker geworden ijzer, wat duidelijk getuigt van langdurig gebruik in de nabijheid van hitte als werktuig.

Dit object is gevormd door het hameren, uitrekken en buigen van ijzer. De kom is dun, de rand vertoont lichte vervorming, en het handvat draagt fijne hamermerken en een subtiele golving over de vlakken. In tegenstelling tot uniform afgewerkte industriële producten toont elk bewerkt deel zijn eigen karakter, waar de hardheid van het materiaal samengaat met de zachte lijnen die door het smeden zijn ontstaan.

Bij het bestuderen van oude Indiase werktuigen ervaart men minder een rechtlijnige ontwikkeling naar een afgerond ideaal dan een geleidelijke vormvinding terwijl de maker het materiaal voor zich bewerkt. In deze pollepel blijven de bewegingen van de maker zichtbaar in de kom, het handvat en de ophanglus, wat het geheel een opmerkelijke samenhang geeft. In een door praktisch gebruik gevormde vorm schuilt een kenmerkende kracht.

Deze ijzeren pollepel werd oorspronkelijk gebruikt voor het koken en voor werkzaamheden bij het haardvuur. Voorzien van een ring kan hij aan de muur worden gehangen, waardoor het ijzeren oppervlak en de elegante lijn van het lange handvat goed zichtbaar zijn. Door de kom met bloemen te vullen en hem als hangende bloemhouder te gebruiken, ontstaat een charmante alternatieve toepassing.

Het ijzeren oppervlak vertoont roest, slijtage, inslagsporen en enige vervorming. Langs de rand van de kom zijn bovendien kleine ruwe plekken zichtbaar, maar in zijn geheel verkeert het in goede staat. Een object met veel karakter.